De zoektocht naar geluk….

” is één van de belangrijkste oorzaken dat geluk moeilijk gevonden wordt…”

Workshops & lezingen over hoe gelukkig te worden; geluks-route’s; oneindig veel boeken over dit onderwerp; het houdt maar niet op. En dat is allemaal prima hoor! Maar wat dat gezoek (m.i.) eigenlijk wil zeggen is dat er kennelijk een hoop mensen ‘ongelukkig’ zijn met hun huidige situatie. Hoewel dit niet uit de officiële onderzoeken blijkt. Daaruit komen we als Nederlanders steevast als een zeer gelukkig volkje uit de bus. Maar waarom zijn dan zoveel mensen zo naarstig op zoek naar ‘het geluk’?

Verkeerde richting

De ironie is dat we tweemaal in de verkeerde richting zoeken. Ten eerste zoeken we het meestal buiten onszelf. We gaan op zoek naar gelukservaringen buiten onszelf. Er is uiteraard niets mis met het doen van leuke dingen die je blij maken en daarvan genieten, maar het is wel jammer voor jezelf als je je niet realiseert dat dit alles ook weer voorbij gaat (ook goed om je dit te realiseren in moeilijke tijden trouwens). We worden, als de ‘leuke ervaringen’ zijn afgelopen, onherroepelijk geconfronteerd met de kater van het ontbreken van dit soort geluk en gaan dan vaak weer op zoek naar de volgende ‘gelukservaring’. Waardoor geluk vaak iets toekomstigs krijgt. Ten tweede; we willen geluk meestal krijgen i.p.v. het te geven. Want ondanks dat we weten hoe fijn het is om geluk te geven (geluk is één van de weinige dingen die niet minder worden als je het deelt), zijn we toch vaak gefocussed om het te krijgen.

Mentale weerstand tegen ‘wat is’….

Als we het geluk al wel in onszelf zoeken is ‘blijvend geluk’ misschien een te groot doel. Er is kennelijk ooit een ideaalbeeld gecreëerd van ‘altijd gelukkig zijn’. Terwijl dat gewoon onmogelijk is. Mensen worden ontslagen; kinderen worden ziek; ouders gaan dood en partners verlaten je soms. En dat is allemaal pijnlijk. Juist het verwachten van ‘eeuwig durend geluk’, en dus deze tegenslagen amper meer accepteren als behorend bij het leven, is wellicht één van de grootste bronnen van ons ‘ongelukkig voelen’. Het mentale verzet tegen omstandigheden waar we geen/nauwelijks invloed op hebben. De meesten van ons zijn niet (diep) ongelukkig, maar wel structureel ontevreden. Het is eigenlijk nooit genoeg. Als je iets krijgt wat je nastreefde (materieel of immaterieel) geeft dat heel even voldoening; en dan is er al weer het volgende verlangen.

Tevreden

Dus wellicht is het vinden van tevredenheid wel de sleutel. Je hebt misschien niet het mooiste huis, maar wel een dak boven je hoofd en je kan douchen. (althans het overgrote deel van ons in Nederland) Je hebt misschien geen auto, maar wel een fiets waardoor je lekker fit blijft. Je hebt misschien geen liefdesrelatie, maar daardoor wel tijd voor je kinderen, naasten en je vrienden en je kan gaan en staan waar je wil. Je hebt misschien weinig geld, maar kan daardoor wel heel goed met geld omgaan en kan nog echt genieten van een nieuw shirt in de aanbieding of een cappuccino op een terras. En misschien heb je zelfs geen werk, maar kun je jezelf toch nuttig maken met vrijwilligerswerk of mantelzorg. Ik denk dus (en ervaar dagelijks) dat tevredenheid de sleutel is tot duurzaam ‘geluk’. Het is toch dat Delfts blauwe tegeltje wat vroeger al bij oma in de keuken hing met de spreuk: “Mens; tel je zegeningen”. Het leidt misschien niet altijd tot een groots ultiem geluk, maar wel oprecht blij kunnen zijn met kleine dingen. Mijn buurman die koffiebonen heeft gekocht die ik vergeten ben en waardoor ik nu lekkere koffie heb; superleuk gesprek gister in het park met een onbekende die bij me op een bankje kwam zitten; mijn moeder even bellen en merken hoe fijn ze dat vindt, vanmiddag lekker de bossen in met de hond. Dingen die we allemaal kunnen doen en die nauwelijks geld (hoeven te) kosten.

Makkelijk praten..

En als mensen nu denken ‘hij heeft makkelijk praten’, dan is dat ook zo. Nu ik het eenmaal doorheb. (En dat kan pas als je het ziet; aldus onze nr 14) Maar ik heb geen huis (woon antikraak), geen relatie (maar ook geen gezeik 🙂 ), geen spaargeld (wel een hele lieve hond), geen auto (wel een fijne fiets), geen werk (wel een hele leuke opdracht) en geen dure spullen in huis (wel een fijne relaxstoel van de kringloopwinkel). En ik ben nog nooit zo tevreden (en gelukkig) geweest!

Ik wens iedereen dus veel tevredenheid 🙂

P.s. en uiteraard heb ik ook veel ‘gezocht’ in het verleden. En ben ik veel ‘kwijt’ geraakt gedurende dat proces. Van relaties, tot identiteit, tot nagenoeg alle bezittingen. Maar achteraf was dat (bij mij?) wellicht noodzakelijk om tot het inzicht te komen dat je zo weinig nodig hebt om tevreden te kunnen zijn. En dat het sowieso niet ‘te koop’ is; datgene wat het leven de moeite waard maakt.

Comments (1)

  1. Hoi Peter,
    Met geluk is het eigenlijk zoals met zoveel.
    Op het moment dat je het niet zoekt, komt het vaak zomaar op je pad.
    Kijken en een kans geven dus!

Pingbacks list